Otuz seneyi geçmişti babam gideli.
Bu kadar çok muydu Öküzün bedeli.
Bir türlü dönememiş geldi geleli.
Dönemeyince Babam bizi de getirdi.

Gelince dönememiş kalmış burada.
Çoluk çocuk sevdasına dalmış arada.
Kendisi burada bizler orada.
Dönemeyince babam bizi de getirdi.

Getirince yanına gözümden öptü.
Yüzüme bakarak boynunu büktü.
Dönemedim diyerek içini döktü.
Dönemeyince babam bizi de getirdi.

Köydeki sözlerini hatırlattım ona.
Öküz pahalıysa dedim aslaydın dana.
Öyle bir kızdı ki sus diye bana.
Dönemeyince babam bizi de getirdi.

Ömrünün çoğu burada geçmiş.
Kim bilir nice çileler çekmiş.
Emekli olunca belki dönecekmiş.
Dönemeyince babam bizi de getirdi.

Babamin hayalleri artmış çoğalmış.
Köydeki sözleri orada kalmış.
Gençliği gitmiş solmuş sararmış.
Dönemeyince babam bizi de getirdi.

Bir sene nasıl geçecek derken.
Erken dönerim demişti erken.
Kırklı yıllara doğru giderken.
Dönemeyince babam bizi de getirdi.

Ha bugün ha yarın dönerim demiş.
Bir yandan kazanmış bir yandan yemiş.
Kravatı takmış Foteri giymiş.
Dönemeyince babam bizi de getirdi.

                                       Zeynel Çifçi