Hz. Ömer arkadaşlarıyla sohbet  ederken, huzura üç genç  girerler.
>
>Derler ki :
>-'Ey halife, bu aramızdaki  arkadaş bizim babamızı öldürdü. Ne gerekiyorsa
>lütfen yerine getirin.'
>
>   Bu söz üzerine Hz. Ömer  suçlanan gence dönerek :
>- Söyledikleri doğru mu diye  sorar ,
>
>   Suçlanan genç der ki : -evet doğru.
>
>   Bu söz üzerine Hz Ömer anlat bakalım nasıl oldu diye sorar:
>
>Bunun üzerine genç anlatmaya  başlar, der ki :
>
>   -'Ben bulunduğum kasabada hali  vakti yerinde olan bir insanim ailemle
>beraber gezmeye çıktık, kader  bizi arkadaşların bulunduğu yere getirdi.
>Hayvanlarımın
>arasında bir güzel atım var ki dönen bir defa daha bakıyor, hayvana ne
>yaptıysam bu arkadaşların bahçesinden meyva koparmasına engel olamadım,
>arkadaşların babası içerden hışımla çıktı atıma bir taş attı atım oracıkta
>öldü. Nefsime bu durum ağır geldi, ben  de bir taş attım, babası öldü.
>Kaçmak istedim fakat  arkadaslar beni yakaladı, durum bundan  ibaret'
>dedi.
>
>Bu söz üzerine Hz Ömer  -
>
>   'Söyleyecek bir şey yok, bu  suçun cezası idam. Madem suçunu da  kabul
>ettin' dedi.
>
>Bu sözden sonra delikanlı söz alarak -'Efendim bir özrüm var' diyerek
>konuşmaya başladı...
>
>- 'Ben memleketinde zengin bir insanım, babam rahmetli olmadan bana epey
>bir altın bıraktı. Gelirken  kardeşim küçük olduğu için saklamak zorunda
>kaldım. Şimdi siz bu  cezayı infaz ederseniz yetimin hakkını zayi
>ettiğiniz için Allah(cc) katında sorumlu olursunuz, bana üç gün izin
>verirseniz ben emaneti kardeşime teslim eder gelirim, bu üç gün içinde
>yerime birini bulurum' der.
>
>   Hz. Ömer dayanamaz der ki :  -'Bu topluluğa yabancı birisin, senin
>yerine kim kalır ki?!'
>
>   Sözün burasında genç adam ortama bir göz atar, der ki:- 'Bu zat benim
>yerime
>kalir.'
>
>   O  zat Hz. Peygamber Efendimizin (sav)  en iyi arkadaşlarından daha
>yaşarken cennetle müjdelenen Amr İbniAs'dan başkası değildir.
>
>   Hz.Ömer Amr'a dönerek,
>   - 'Ey Amr, delikanlıyı duydun' der.
>
>   O yüce sahabi
>   -'Evet, ben kefilim' der ve genç  adam serbest bırakılır.
>
>Üçüncü günün sonunda vakit dolmak  üzere ama gençten bir haber yoktur.
>Medine'nin ileri gelenleri Hz. Ömer'e çıkarak gencin gelmeyeceğini,
>dolayısıyla Amr İbni  As'a verilecek idam yerine maktülün diyetini
>vermeyi teklif ederler, fakat babaları öldürülen gençler razı olmaz ve
>babamızın kanı yerde kalsın istemiyoruz  derler.
>
>Hz. Ömer kendinden beklenen cevabı verir der ki : 'Bu kefil babam olsa
>farketmez cezayı infaz ederim.'
>
>   Hz Amr İbni As ise tam bir teslimiyet içerisinde der ki :-'Biz de
>sözümün
>arkasındayız.'
>
>   Bu arada kalabalıkta bir dalgalanma olur ve insanlarin arasından genç
>görünür. Hz. Ömer gence dönerek derki evladım gelmeme gibi önemli bir
>nedenin vardı neden
>geldin?'
>
>Genç  vakurla başını kaldırır ve (günümüz insanı için pek de önemli
>olmayan) 'AHDE VEFASIZLIK ETTİ'  demeyesiniz diye geldim der.
>
>   Hz.Ömer başını bu defa çevirir ve Amr İbni As'a der ki : -'Ey
>Amr, sen bu delikanlıyı  tanımıyorsun nasıl oldu onun yerine  kefil oldun'.
>
>   Amr İbni As , vakurla kanımızı donduracak bir cevap verir,
>-'Bu kadar insanın içerisinden  beni seçti.
>   'İNSANLIK ÖLDÜ 'dedirtmemek için  kabul ettim' der.
>
>Sıra babaları öldürülen gençlere gelir, derler ki : -
>   'Biz bu davadan vazgeçiyoruz.'
>
>   Bu sözün üzerine Hz Ömer : -'Ne oldu, biraz evvel babamızın  kanı
>yerde kalmasın diyordunuz  ne oldu da vazgeçiyorsunuz?'der.
>
>Gençlerin cevabıda dehşetlidir :-
>   'MERHAMETLİ İNSAN KALMADI' DEMEYESİNİZ DİYE ...
>