Kur'ân'da Adı Geçen Eski Bir Arap Kavmi.

hz. Âdem* (a.s.) İle Başlayan Tevhîd Mücadelesinin Mâhiyeti, Kur'an-ı Kerim'de Kıssalar Yoluyla İnsanlara Tebliğ Edilmiştir. Esasen Kıssaların Nakledilmesinin Sebeblerinden Birisi De Onlardan İbret Alınmasıdır. Meydana Gelen Olayların Sebeblerini İyi Tesbit Etmek Ve Aynı Hataları Tekrarlamamak Esastır. Nitekim Kur'an-ı Kerim'de: "andolsun Onların Kıssalarını Açıklamada Selîm Akıl Sahipleri İçin Birer İbret Vardır. Bu (kur'an) Uydurulacak Bir Söz Değildir. Ancak Kendinden Evvel İndirilen Kitap'ların Tasdîki, (dine Ait) Her Şeyin Tafsilidir" (yusuf, 12/111) Hükmü Beyan Buyurulmuştur. Dikkat Edilirse Selîm Akıl Sahiplerinin İbret Alması Ön Plândadır.

Âd Kavminin Yaşadığı Beldenin İsmi Ahkâf'tır. Müfessirler Yemen İle Umman Arasındaki Geniş Bir Beldenin, Bu İsimle Anıldığını Kaydederler.

kur'an-ı Kerim'de: "Âd (kavmi)ne Gelince: Onlar Yeryüzünde Haksız Yere Büyüklük Tasladılar Ve "kuvvetçe Bizden Daha Güçlü Kimmiş!.." Dediler. Onlar Kendilerini Yaratan Allah'ı -ki O, Bunlardan Pek Kuvvetlidir- Hiç Düşünmediler Mi? Onlar Bizim Mu'cizelerimizi Bilerek İnkâr Ediyorlardı". (el-fussilet, 41/15) Hükmü Beyan Buyurulmuştur. Fizikî Yapıları Hakkında Değişik Rivâyetler Vardır. Fakat Gerek Boy, Gerek Fizikî Güç Olarak, Gayet Kuvvetli Oldukları Bilinmektedir. Hz. Âdem (a.s.)'in Boyunun Altmış Zira (arşın) Olduğu, Buhârî'de Kaydedilen Haberlerle Sabittir. Kendisinden Sonra Gelen Nesillerin Giderek Kısaldığını İddia Edenler, Âd Kavminin Boyunun Altmış Ziradan Aşağı Olduğunu İfade Etmişlerdir. Bazı Müfessirler İse, Âd Kavminin, Boy İtibariyle Hz. Âdem'den De Büyük Olduğu Üzerinde Durmuşlardır (kurtubî, Xx, 48; Buharî, Enbiyâ, I; İbn Hanbel, Iı, 3 1 5-325).

hz. Hûd Döneminde Âd Kavminin Lideri Şeddâd'tır. Temel Hedefi, Yeryüzündeki Bütün İnsanları Kendisine Boyun Eğdirmektir. Heykeller Çevresinde Geliştirdiği Siyâsî Yorumlarla, Zorbalığı Ve Kan Dökmeyi Meşrû Gösterme Gayretinde Olmuştur. (eş-şuarâ, 26/130; Hûd, 11/59). Bu Lider Hz. Hûd (a.s.)'un Tebliğine Muhatap Olmuştur. Fakat Gerek Kendisi, Gerek Kavmi, Vahye Karşı, Heykellerine (putlarına) Ön Planda Yer Veren Mevcut Siyâsî Yapıyı Savunmuştur. Nitekim Kur'ân-ı Kerim'de: "işte Âd Kavmi!.. Onlar Allah'ın âyetlerini Bilerek İnkâr Ettiler. Peygamberlerine İsyan Ettiler. Böylece Başları (liderleri) Olan Her Zorbanın Emrine Uyup Gittiler. Onlar Bu Dünyada Da, Kıyâmet Gününde De Lânet Cezasına Tâbi Tutuldular" (hûd, 11/59-60) Hükmü Beyan Buyurulmuştur.

insanlara Kuvvetle Ve Silâhla Gâlip Gelen Zorbalara Boyun Eğmek Bir Zillettir. Nitekim Âd Kavmi Heykel'lere İzâfe Edilen Siyâsî Teorilere Ve Zorbalara Boyun Eğdiği İçin, Lânetlenmiştir. Esasen İslâm'ın Dışındaki Bütün Sistemler Temelde Zulme* Ve Zorbalığa Dayanırlar.

Âd Kavmi, Gerek Siyâsî, Gerek Ekonomik Açıdan Büyük Bir Güçtü!.. "bağ-ı İrem" Diye Anılan; Muhteşem Sarayların Süslediği Büyük Bir Şehir, Dillere Destan Olmuştu!.. Kur'an-ı Kerim'de: "ey Muhammed, Rabbinin, Ülkelerde Benzeri Yaratılmayan, Sütunlara (büyük Saraylara) Sahip İrem Şehrinde Yaşayan Âd Kavmine Ne Yaptığını Görmedin Mi?" (el-fecr, 89/6-8) Denilmek Suretiyle, Bu Mahiyet Meydana Konulmuştur. Fakat Heykellere (putlara) Tapan Âd Kavmi, Zorbalıkta Ve Zulümde De Şöhret Sahibiydi!.. Yeryüzünde Kendilerinden Daha Güçlü Hiçbir Şeyin Bulunmadığına İnanmışlardı. Kendi İçlerinden Hz. Hûd* (a.s.)'a Peygamberlik Görevi Verildiğinde, Büyük Bir Mücadele Başladı. Akılları Ve Bilimsel Teorileri, Zorbaların Safında Yer Almak Gerektiğini Esas Alıyordu. Şimdi Bu Mücadeleyi Kur'an-ı Kerim'i Esas Alarak Özetleyelim: "hani Kardeşleri Hûd Onlara: "allah'dan Korkmaz Mısınız?" Demişti. "şüphesiz Ben Size Gönderilmiş, Emin Bir Peygamberim. Artık Allah'tan Korkun Ve Bana İtaat* Edin. Sizden Buna Karşılık Hiçbir Ücret İstemiyorum. Benim Mükâfatım âlemlerin Rabbinden Başkasına Aid Değildir. Siz Her Yüksek Yerde Bir âlâmet (saray, Kule) Bina Edip, Eğlenir Misiniz? Tutup Yakaladığınız Vakit,zorbalar Gibi Yakalar Mısınız? Artık Allah'tan Korkun Ve Bana İtaat Edin. Size Bilip Durduğunuz Şeylerden (nimetlerde) Yardım Eden, Size Davarlar, Oğullar, Bağlar, Irmaklar İhsan Eden Allah'tan Sakının. Ben Cidden Üstünüze Gelecek Büyük Bir Günün Azâbından Korkuyorum." (eş-şuarâ, 26/124-135)

bu Tebliğ Karşısında Âd Kavminin İleri Gelenleri, Ulusal Çıkarlarını Bahane Ederek, İftira Kampanyasını Başlatırlar.

"(Âd) Kavminin İleri Gelenlerinden Kâfir Bir Cemâat De: "biz Seni Muhakkak Bir Beyinsizlik İçinde Görüyoruz. Seni Muhakkak Yalancılardan Sayıyoruz" Dedi. (bunun Üzerine Hûd) "ey Kavmim" Dedi. Bende Hiç Beyinsizlik Yoktur. Fakat Ben âlemlerin Rabbi Tarafından (gönderilmiş) Bir Peygamberim. Size Rabbimin Vahyettiklerini Tebliğ Ediyorum. Ben Sizin Emin Bir Hayırhahınızım. Size O Korkunç âkıbeti Haber Vermek İçin İçinizden Bir Kimse (vasıtasıyla) Rabbinizden Size Bir İhtar Gelmesi Tuhafınıza Mı Gitti? Düşünün Ki O, Sizi Nûh Kavminden Sonra Hükümdarlar Yaptı, Size Yaratılışta Onlardan Ziyâde Boy-pos (ve Kuvvet) Verdi. O Halde Allah'ın Nimetlerini Unutmayıp Hatırlayın Ki Kurtuluşa Eresiniz." (el-a'raf, 7/66-69).

şeddâd'ın Çevresinde Yer Alan Politik Güçler, Hûd (a.s.)'un Tebliğine Engel Olabilmek İçin, Değişik Yöntemlere Başvuruyorlardı:

"dediler Ki: "sen Bize Yalnız Allah'a Kulluk* Etmemiz, Atalarımızın İbâdet Etmekte Olduklarını Bırakmamız İçin Mi Geldin? O Halde Sıddıklardan (doğru Sözlülerden) İsen Bizi Tehdit Etmekte Olduğun Şeyi (azâbı) Getir Bize!.." (el-a'raf, 7/70).

" Bize, Bizi İlâhlarımızdan (heykellerimizden, Putlarımızdan) Alıkoymak İçin Mi Geldin? Doğru Sözlülerden İsen, Bizi Tehdit Ettiğin Şeyi Başımıza Getir." (el-ahkâf, 46/22).

"dediler Ki: "ey Hûd!.. Sen Bize Açık Bir Mûcize* Getirmedin. Biz De Senin Sözünle Tanrılarımızı (heykellerimizi, Putlarımızı) Bırakmayız. Senin Söylediklerine İnanıcılar Da Değiliz. Biz: "tanrılarımızdan Bazıları Seni Fenâ Çarpmış " (demekten) Başka Bir Şey Söylemeyiz." (hûd, 11/53-54).

hûd (a.s.)'un Tebliği* Karşısında İyiden İyiye Hırçınlaşan Âd Kavmi, Heykellerinin Kendilerini Koruyacaklarından Oldukça Emin Görünüyordu. Hâkimiyetin Kayıtsız-şartsız Kendilerine Ait Olduğu İddiasına İman Etmişlerdi. Bu Hâkimiyetlerini, Heykellerinin İfâde Ettiği İdeolojileri Sayesinde Sürdürdüklerini Kabul Ediyorlardı. Sürekli Olarak;

"biz Azâ...ba Uğratılacak Da Değiliz" (eş-şuara, 26/138) Diyerek Kendi Kendilerini İkna Etme Yoluna Gidiyorlardı. Hûd (a.s.)'un Tebliğini Kabul Eden Müminlere, İşkence Etmekten Asla Çekinmeyen Ve Zindanlarda Çürütmeyi Hedef Alan Âd Kavmi Alay Ederek: "haydi Tehdit Ettiğin Azâbı Getir" Sloganına Sarılmıştı!.. Kısa Bir Süre Sonra Azâbın Belirtileri Görüldü. Akarsular Kurumaya, Yeşillikler Sararmaya Başladı. Ünlü İrem Bağları Birer Birer Yok Oluyordu. Kuraklık Etrafı Kasıp Kavuruyordu. O Yiğit Yapılı, Güçlü Kuvvetli İnsanlar Bir Yudum Suya, Bir Dilim Ekmeğe Muhtaç Hale Gelmişlerdi. Bu Noktada Hûd (a.s.) Yeniden Tebliği Denedi Ve;

"eğer Şimdi Yüz Çevirirseniz (ne Diyeyim). Ben Size Ne İle Gönderilmişsem, İşte Onu Tebliğ Ettim. Rabbim Sizin Yerinize Diğer Bir Kavmi Getirir De, Ona (allahü Teâlâ 'ya) Hiçbir Şeyle Zarar Veremezsiniz. Şüphesiz Ki Benim Rabbim Her Şeyi Koruyandır" (hûd, 11/57) Dedi.

Âd Kavminin Şeddâd Ve Çevresinin Geliştirdiği İdeolojiyle Beyni Yıkanmıştı!.. Heykellerinin İzinden Ayrılmıyorlardı. Belirli Bir Süre Sonra Her Zaman Yağmur Getiren Bulutların Geldiği Yönde Bir Bulut Gördüler, Sevindiler. Çünkü Kuraklığı "tabiat Kanunlarıyla" Açıklama âdetleri Vardı. Bunun "allahü Teâlâ (c.c.)'nın Bir İhtarı" Olduğunu Kabule Yanaşmıyorlardı. Şimdi Hadisenin Cereyan Ediş Şeklini Kur'an-ı Kerim'den Öğrenelim:

"artık Onu (azâbı) Vâdilerine Doğru Gelen Bir Bulut Halinde Görmüşlerdi. Dediler Ki: "bu Bize Yağmur Verici Bir Buluttur." (hûd) "hayır" (dedi) Bu Çarçabucak Gelmesini Talep Ettiğiniz (bu Hususa Beni Sıkıştırdığınız) Şeydir. Bir Rüzgârdır Ki, Onda Elem Verici Bir Azâb Vardır. O (rüzgâr) Rabbimin Emriyle Her Şeyi Helâk Edecektir." (el-ahkâf, 46/24-28).

inkârcı Nûh Kavmi Tufan Sonucu Helâk Edilmişti!.. Âd Kavmi İse, Korkunç Bir Rüzgârla, Şirk'in Ve Zulmün Cezasını Bu Dünyada Gördü:

"Âd Kavmi (peygamberleri Hûd'u) Yalanladı. İşte Benim Azâbım (ve Bundan Evvel) Tehditlerim Nice İmiş (düşünün). Çünkü Biz (haklarında) Uğursuz Ve (uğursuzluğu) Sürekli Bir Günde Onların Üstüne Çok Gürültülü Bir Fırtına Gönderdik. (öyle Bir Fırtına) Ki, İnsanları, Sanki Onlar Köklerinden Sökülmüş Hurma Kütükleri İmiş Gibi Tâ Temelinden Kopar(ıp, Helâke) Uğratıyordu" (el-kamer, 54/18-20).

bu Azâb Sırasında Hz. Hûd (a.s.) Ve Beraberinde Bulunan Müminlerin Durumu Ne Olmuştu? Bunu Da Kur'an-ı Kerim'den Öğreniyoruz:

"hûd'u Ve Beraberindeki İman Edenleri Rahmetimizle Kurtardık. " (el-Âraf, 7/22).

Âd Kavminin Durumu, Bütün İnsanlara Büyük Bir İbrettir. Politik Ve Ekonomik Güçlerine Güvenerek Şirki Ve Zulmü Yaymak İçin Gayret Sarfeden, Bütün Müstekbir'lerin Zaferleri Geçicidir!.. Elbette Azâbın En Şiddetlisine Şahid Olacaklardır. Kısacık Dünya Hayatı İçin Zorbalara Boyun Eğen Ve Şirkin Hâkimiyetine Râzı Olanlar Âd Kavmini Asla Unutmamalıdırlar.